باز صبح می شود

در هیاهوی ماشینهای عجول، در صدای فریاد فروشندگان نا آرام

باز صبح می شود با اینکه دیوارهای کندوهایمان هنوز سرد و تاریک اند

آری دوباره صبح می شود حتی اگر اتاق ما هنوز نورش از همان چراغ سقفی صد وات است

باز صبح می شود اما تنها کسی می فهمد که پرنده ای از پشت پنجره او را صدا بزند

هی، این درخت سبزی که اینجاست، دیروز هم بود، روز قبلش هم.

 دروج و اهرمن می ستیزند و با سپاه جاوید راستی همگام میشوند ...

فرزندان آریا بوم ... نوادگان اشکانی تبار . درود